Refleksyjnie, bo czwartkowo

Dzisiaj obchodzimy Międzynarodowy Dzień Osób Niepełnosprawnych (ang. International Day of Persons with Disabilities). Gdyby kogoś interesowało geneza tego „święta” to zostało ono ustanowione przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w 1992 roku na zakończenie Dekady Osób Niepełnosprawnych.

Powiem szczerze, nie lubię takich „dni”. Przecież o niepełnosprawnych powinniśmy pamiętać przez cały rok a nie tylko 3-go grudnia. Kim tak naprawdę jest osoba niepełnosprawna? Czy jest nią tylko i wyłącznie osoba posiadające stosowne orzeczenia czy już występowanie chorób, zaburzeń, różnych deficytów już są przesłanką do zakwalifikowania do tego „szlachetnego” grona.

Niepełnosprawność nie wybiera, to nie tak że ten problem dotyczy rodzin z marginesu społecznego, wiele osób kute często występujące w TV ma  niepełnosprawnych w swoich najbliższych rodzinach. Wiara, religia również nie ma wpływu na to czy w rodzinie „pojawi” się osoba niepełnosprawna czy też nie.

Osób niepełnosprawnych w społeczeństwie jest coraz więcej. Po części ma na to wpływ sama medycyna, ale nie dlatego że jest coraz więcej błędów w sztuce lekarskiej, tylko poziom medycy pozwala na uratowanie więcej ludzkich istnień. Zapewne rozwój cywilizacyjny, zanieczyszczenie środowiska też ma wpływ.

Osoby niepełnosprawne są też coraz częściej widoczne w życiu codziennym. I to nie dlatego, że jest ich procentowo więcej ale dlatego, że wychodzą na zewnątrz, nie siedzą zamknięci w czterech ścianach. Mnie jako rodzica dziecka niepełnosprawnego, nic bardziej nie cieszy jak na jakiejś mniej lub bardziej masowej imprezie widzę osobę niepełnosprawną. I to nie dlatego, że wdanej chwili chcę się poczuć „pewniej” ale dlatego, że osoba mimo swojej niepełnosprawności może robić to co „zdrowa” część społeczeństwa. Czy osoba niepełnosprawna nie może iść do kina, na dni otwarte takiej czy innej instytucji kulturalnej, na basen?

Staram(y) się uświadamiać Julce, że mimo swojej niepełnosprawności nie jest gorsza od rówieśników. Rzecz jasna nie może robić tego wszystkiego co by chciała, ale przecież nawet zdrowi ludzie nie do wszystkiego mają predyspozycje.  Co więcej julkoautzm powoduje, że nasz Tisio potrafi takie rzeczy których inni Jej zazdroszczą ;)

Dzisiejszy dzień może powinien skłonić do rozważań co dalej? Ilość osób w mniejszym czy większym stopniem niepełnosprawności nie będzie maleć. Nie mówię tu o cięciach ustawowych, „odpowiednimi” przepisami można zmniejszyć przykładowo o 45 czy 60 procent. Warto zastanowić się jak tą niemałą grupę społeczną „zagospodarować’, jak korzystać z ich doświadczeń, wiedzy. I nie mam na myśli pomysłu na życie” pewnego adwokata, członka (jeszcze) rodziny na literkę K.  Jestem pewien, że „obie” strony na tym korzystają.

Jednego jestem pewien, nie mogą być czynione pozorowane rozwiązania. Powiem to na przykładzie oświaty. Jedne przepisy mówią, że uczniowi należy „sfinansować” pomoc i wsparcie by mógł się efektywnie uczyć, inne przepisy, mówią, że nic takiego nie trzeba robić.

A co z osobami na wózkach? Na stacjach kolejowych są podjazdy, odpowiednie windy tylko … aby z nich skorzystać trzeba odpowiednio wcześnie poinformować odpowiednie służby. Nie wiem czy coś się w tej materii zmieniło, ale kiedyś trzeba było to zrobić dzień przed planowaną podróżą.

Niekiedy naprawdę nie trzeba dużo by w osobie która posiada segregatory z historią swojej „choroby” dostrzec człowieka.

Korzystając z „tego” dnia chciałbym podziękować młodym osobom, które na co dzień pamiętają o osobach niepełnosprawnych. Mowa o Kole Wolontariatu działającym w internacie mojej byłej szkoły. Grupka uczniów niemal każdego tygodnia wraz z Julką i Jej koleżankami i kolegami wspólnie spędza czas na zajęciach terapeutycznych. Ponieważ są to zajęcia grupowe, dzieciaki mogą efektywniej korzystać z terapii. Każde z nich może bowiem liczyć na indywidualne wsparcie i pomoc w wykonywaniu prac plastycznych. To właśnie dzięki tym młodym ludziom nasz Tisio przełamał swoje lęki i przyjął od Mikołaja pluszaki, które zostały wcześniej zebrane w ramach akcji „Podaruj Pluszaka”.

Podziel się