Pożegnanie

Z ostatniego dnia edukacji w dotychczasowym przedszkolu Julki postanowiliśmy zrobić fotorelację.
Chcemy również w taki niecodzienny sposób podziękować pracującym tam paniom za trud włożony w edukację naszej córeczki. Zapewne nie wielu z Was wie, jak wygląda (nie)codzienny dzień w takiej placówce.

Jak każda uroczystość, również ta piątkowa rozpoczęła się od części oficjalnej, a więc od wręczenia okolicznościowego dyplomu oraz pamiątek przypominających Julce o dniach spędzonych w pierwszym w życiu przedszkolu.

Nooo, w końcu mogło rozpocząć się to co dzieci lubią najbardziej. Placek jest może i pyszny ale to nie to, o na co czekały

Właśnie, to jest obowiązkowy punkt każdej przedszkolnej mniejszej lub większej imprezy – popcorn.

Jula z kolegami i koleżankami pojadła, popiła, to trzeba rozpocząć tańce.

Panie terapeutki też czynnie biorą udział w dziecięcej potańcówce.

Spokojnie, ta kłótnia jest pozorowana, dzieci za chwilkę zmienią partnerów i dalej będą tańczyć.

Może pozory mylą, ale Julka jest złym i niebezpiecznym starym niedźwiedziem, który za chwilkę się obudzi i złapie dziecko lub terapeutkę.

Dzieci mimo że chodzą do przedszkola specjalnego, to również potrafią się świetnie bawić – zobaczcie tylko Julki fryzurę ;)

Na koniec jeszcze chwilka relaksu pod chustą i koniec imprezy. Wszystko co dobre szybko się kończy. Niestety obowiązki czekają.

Po chwili poszukiwań odnalazła się lokomotywa i pociąg może wyruszać do szatni.

Wymagało to sporo pracy ale Julka i inne dzieciaki szybko i sprawnie potrafię się przebrać, mimo że zimowa aura tego nie ułatwia.

Julka rozumiem, że ostatni raz idziesz ze mną na spacer, ale nie musisz pokazywać mi języka.

W tym miejscu muszę wyjaśnić pozornie niewłaściwe postępowanie pań – w pobliżu przedszkola nie ma przejścia dla pieszych.

Chwila zadumy przed przedszkolnymi drzwiami.
Obiadek już zjedzony, to można chwilkę się pobawić w sawannej sali, jak ją nazywa Jula.

A teraz czas na zaprezentowanie osobistego kącika Julki do indywidualnej pracy ze swoją terapeutką.

Na koniec może jakieś nowe zadanko?

Pa pa przedszkole, dziękuję za ostatnie półtora roku. Pora rozpocząć nowy etap w życiu. Nic nie będzie już takie samo.

Podziel się